| Singha 的个人资料Toilet for thoughts...照片日志留言簿 |  工具  帮助 |
|
5月12日 ตัวตน (GM+, JUNE 06)ใบไม้แดง 7 ตัวตน
ในจุดเริ่มแรก เราคือสิ่งใด เราคือสิ่งใดเล่า หากมิใช่เศษขี้ฝุ่นเม็ดเล็กที่ไม่มีคุณค่าใดๆทั้งสิ้นหากเมื่อเปรียบเทียบกับพิภพ ผืนแผ่นดิน จักรวาล เด็กทารกคนหนึ่ง อาจมีคุณค่ามากกว่าชีวิตและโลกทั้งใบสำหรับผู้เป็นพ่อ ผู้เป็นแม่ ผู้มีอำนาจ อาจจะคิดว่าคุณค่าของตัวเขาเองนั้นคือผู้ที่โอบอุ้มชะตาของผู้คนทุกหมู่เหล่าไว้ ผู้หญิงคนหนึ่ง อาจหลงเชื่อว่า เธอคือทุกสิ่งของผู้ชายอีกคน เหล่านี้ล้วนแล้วคือความรู้สึก ความคิด ความเชื่อ.. หากแต่ เมื่อเปรียบเทียบกับพิภพ ผืนแด่นดิน จักรวาล สิ่งที่ได้คือสัจธรรมที่เที่ยงแท้ …“ไร้ค่า” ไม่ใช่คำด่าทอ แต่เป็นคำบรรยายที่อิงตามข้อเท็จจริง
หากถามคุณว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของคุณ คุณทำอะไรมา คนที่ตอบได้นั้น ถ้าหากว่าไม่ได้เกิดเมื่อวานตอนบ่ายๆ ก็คงจะมีความจำดีเกินมนุษย์ไปในองศาที่พองามเพราะบำรุงสมองด้วยซุปผักตราตาแป๊ะหาปลาเป็นประจำ หากแต่ในความเป็นจริงแล้ว ไม่มีซุปผักตราตาแป๊ะหาปลาขายในท้องตลาด จึงไม่มีใครตอบคำถามนี่ได้ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา คุณทำอะไร? “........................................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................... ........................................................................................................................................................... ...........................................................................................................................................................”
ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว ผมจะลองชักจูงคุณดู
ตลอดชีวิต... ...เราเล่น เราทำงาน เราตกหลุมรัก เราเสียใจ เราร้องไห้ เราหัวเราะ เราเติบโต ... ระหว่างทาง เราได้รับสิ่งใด เราสูญเสียสิ่งใด เราเริ่มจากการมีความสุขได้โดยเรื่องเล็กน้อยที่สุด เรายิ้มโดยไม่ต้องกังวลว่าเหตุผลที่ยิ้มนั้นคืออะไร หากแต่ระหว่างทาง เราตระหนักได้ว่าควรยิ้มให้น้อยลงเพราะคิดว่าบางครั้งเหตุผลที่ทำให้เรายิ้มนั้น ไม่เพียงพอ ระหว่างทาง เราสูญเสียรอยยิ้ม เราเริ่มจากการไม่มีแนวคิดใดๆเลยเกี่ยวกับโลก มาสู่การมุ่งมั่นตามฝันที่จะเปลี่ยนแปลงโลก นำไปสู่การใช้เวลาทั้งชีวิตดิ้นรนเพื่อที่จะทำอะไรให้สำเร็จสักอย่าง แต่สำหรับคนส่วนใหญ่ เป็นเรื่องน่าเศร้าที่เวลาทั้งชีวิตต้องเสียไปกับความฝันที่ไม่เคยปรากฏจริง ระหว่างทาง เราสูญเสียความหวัง เราสุญเสียคนที่รัก สูญเสียสิ่งที่หวงแหน เราสูญเสียความเยาว์และเขลาที่เรานำความจริงจังกับความผิดหวังมาแทนที่ ...และนั่น คือการเติบโต
ใช่ไม่ใช่ว่าการเติบโตคือความขมขื่นและความสูญเสีย และตลอดชีวิตที่ผ่านมาสิ่งเดียวที่คุณทำคือการเฝ้ามองสิ่งล้ำค่าที่คุณเคยมีลอยหลุดมือไปทีละอย่าง ทีละอย่าง และต้นเหตุของทุกสิ่งก็คือตัวคุณเอง คำตอบของคำถามนี้ แน่นอนว่าไม่ได้เหมือนกันสำหรับทุกคน สำหรับตัวผมแล้ว แน่นอนว่าความสูญเสียหมาศาลได้เป็นลักษณะสำคัญของการเติบโต แต่นั่นไม่ใช่เรื่องราวทั้งหมด สิ่งเดียวที่ผมได้รับ สิ่งที่สำหรับผมแล้ว สำคัญยิ่งกว่าทุกสรรพสิ่งที่สูญเสียไป เป็นสิ่งเดียวที่ผมใช้เวลาตลอดทั้งชีวิตทำความรู้จักกับมัน โดยไม่อาจตอบถึงเจตนารมณ์แห่งการเนรมิตที่ชัดเจนได้ “ตัวตน” นามธรรมกึ่งรูปธรรมที่ไม่อาจจะมีสิ่งใดมาทดแทนได้ “เราคือใคร” เพื่อจะให้ตอบคำถามนี้ได้ ผมได้แลกอะไรไปหลายอย่าง แม้ว่าจะด้วยความจงใจหรือไม่ก็ตาม ผมได้แลกการนอนตื่นสายที่แสนสบายไปกับการตื่นขึ้นมาทุกเช้าแล้วรู้ว่าจุดประสงค์ของชีวิตผมคือสิ่งใด อะไรบ้างที่ต้องทำเพื่อให้ถึงจุดนั้น ผมแลกเอารอยยิ้มบริสุทธิ์ไม่มีจุดประสงค์ไปกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากันตลอดเวลาเพราะผลของหลายอย่างที่ทำออกมายังไม่ดีพอ ในการเติบโต เราทุกคนต่างสูญเสีย หากแต่ผมโชคดีที่ได้รับบางสิ่งตอบแทนมาด้วย และผมเชื่อว่าไม่ได้มีเพียงแค่ผมคนเดียวที่โชคดีพอที่จะได้มองเห็นทั้งสองด้านของการเดินตามเส้นทางของชีวิต และก็ไม่ใช่ทุกคนที่โชคร้ายต้องสูญเสียมากเท่ากับที่ผมประสพ และที่แน่ๆไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ล้วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง ได้ล่วงรู้ว่าพวกเขา “เป็นใคร” “คุณเป็นใคร ทำไมคุณถึงทำสิ่งที่คุณทำ” อาจจะไม่ใช่คำถามที่ยากเท่ากับคำถามแรกที่ผมถามคุณ แต่สำหรับหลายๆคนแล้ว คำตอบที่ชัดเจนก็ไม่อาจหลุดออกมาได้ง่ายดายนัก เพราะตลอดเวลาที่เราเติบโตขึ้นมา ไม่ใช่ทุกคนที่ใฝ่หาความหมายของตัวเอง นั่นคงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าหากคุณไม่อยากมีความหมายอะไร แต่สำหรับบางคน นั่นไม่ใช่ความรู้สึกของของพวกเขา ขณะที่การค้นหาตัวเองไม่ใช่เรื่องง่ายและต้องแลกมาด้วยหลายสิ่งที่ต้องสูญเสีย ไม่ใช่ทุกคนที่ยินดีเสียมันไปและในขณะเดียวกันก็อยากหาความหมายให้ตนเอง บางคนค้นพบตัวตน บางคนก็สร้าง จินตนาการมันขึ้นมา
“คุณเป็นใคร?” ผมเป็นคนเก่ง เกิดมาเพื่ออยู่อันดับหนึ่ง เป็นคนสำคัญ ที่ทุกคนยกย่อง ฉันเป็นคนสวย ผู้คนมากมายชื่นชอบฉัน รูปลักษณ์นี้คือทุกสิ่งที่ฉันเป็น ผมเป็นดาราหนุ่ม ผมเป็นตัวอย่างให้วัยรุ่น เป็นที่สนใจของมหาชน เป็นคนที่ทุกคนเอาเยี่ยงอย่าง ฉันเป็นคนไม่ตามกระแส ทุกอย่างที่ทุกคนทำเหมือนกันไม่ใช่ฉัน ฉันเกิดมาเพื่อแตกต่าง
เราต่างเห็นกันตลอด ตัวอย่างของบุคคลมีชื่อเสียงที่พยายามเป็นในสิ่งที่พวกเขาไม่ได้เป็น ไม่ว่าจะเป็นดาราที่ออกมารณรงค์ต่อต้านยาเสพติดทั้งที่ตัวเองก็เสพย์ก็ขาย นักการเมืองที่บอกให้ทุกคนยึดเอาจริยธรรมเป็นที่ตั้งทั้งที่ตัวเองเป็นคนที่น่าจะต้องการมันมากที่สุด นางแบบสาวที่มีดีแค่ที่หน้าตาแต่กลับเอาชื่อตัวเองมาลงปกหนังสือที่ตัวเองไม่ได้เขียนเพื่อบอกคนอื่นว่าตัวเธอทำเป็นมากกว่ายิ้มหน้ากล้อง หรือแม้กระทั่งบุคคลที่รักคนเพศเดียวกันแต่ไม่เคยยอมรับ หรือวัยรุ่นที่ได้แต่ซื้อของมาประดับประดาร่างกายเพื่อให้ลักษณะของตนเป็นในแบบที่คิดว่าตัวเองเป็น น่าแปลกที่ตัวตนเป็นสิ่งที่ต้องค้นหาเพื่อบอกกับตัวเอง แต่บุคคลเหล่านี้กลับพยายามแต่บอกคนอื่นว่าเขาเป็นอย่างไร ภาพลวงเป็นสิ่งมอมเมา เพื่อให้ลืมความอ้างว้างเพราะขาดบางสิ่ง แต่สุดท้ายผู้ชนะ ก็คือตัวตนที่ “แท้จริง”ของพวกเขา คือ “ความว่างเปล่า” เพราะพวกเขาไม่เคยคิดจะเติมเต็มจิตวิญญาณของตน
ผมไม่ได้ต้องการจะตัดสินคนเหล่านั้นในสิ่งที่พวกเขาเป็น ผมมีความเชื่อ คนเราเป็นได้หลายสิ่ง เพราะบางครั้งสิ่งที่เราเป็นก็ไม่ใช่สิ่งที่เราเลือก ไม่มีผิด ไม่มีถูก สิ่งที่พวกเราเป็นคือแตกต่าง ชะตาเป็นผู้กำหนดว่าเราเป็นใคร เราเพียงแค่ใช้เวลาที่ได้รับมา หาคนคนนั้นให้พบ จงเป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลก เป็นเศษสังคม เป็นผู้สร้างสรรค์หรือผู้บ่อนทำลาย แต่เมื่อเป็นแล้ว… จงเป็น “ของแท้”
ตัวตนคือจิตวิญญาณแห่งการกระทำ ทุกอย่างที่เราทำ ถ้าหากเกิดจากความซื่อสัตย์ต่อวิญญาณแล้ว การกระทำของเราย่อมเป็นกระจกสะท้อนทุกสิ่งที่อยู่ภายในตัวตนออกมา ผมสูญเสียหลายสิ่งและทุกข์ทรมารในหลายด้านกว่าจะดิ้นรนเพื่อให้ได้พบกับตัวตนของผม ผมทำหลายสิ่ง ทั้งผิดและถูก แต่ผมสามารถพูดได้เต็มปากว่าสิ่งที่ผมกระทำเหล่านั้นเกิดจากวิญญาณที่คงแหลกลาญหากนิ่งเฉย ผมทำหลายสิ่ง ทั้งผิดและถูก ผมจึงไม่สามารถพูดได้ หรือแม้แต่จะคิดว่าตัวตนของตัวเองวิเศษเลิศเลอกว่าคนอื่น หากแต่คำว่า “หงุดหงิด” คงเป็นการเรียนความรู้สึกตามตรง เมื่อเห็นบางคนวาดตัวตนของพวกเขาขึ้นมาโดยไม่แม้แต่จะพยายามที่จะสร้างรากฐานให้กับมันในการกระทำประจำวัน และถ้าหากถามว่าการเป็น “ของแท้” นั้นสำคัญไฉน ถ้าหากว่าไม่มีใครมองออก ไม่มีใครรู้ ตัวเรารู้...
ในจุดเริ่มแรก เราคือสิ่งใด… …“ไร้ค่า” ในเมื่อธรรมชาติของเราต่ำต้อยถึงเพียงนี้แล้ว อย่าลดคุณค่าของตัวตนของคุณไปอีกด้วยการวาดวิญญาณสังเคราะห์เลย
…“ความหมาย” คือสิ่งเดียวที่จะเหลือหลังจากคุณตายจากไป
|
|
|
