| Singha's profileToilet for thoughts...PhotosBlogGuestbook |  Tools  Help |
|
April 05 อนัตตาเกิดมาไม่เคยเขียนกวีเลยครับ อนัตตา
เวียนวน... เราทุกคนต่างแหวกว่ายอยู่ในจุมพิตนิรันแห่งอัตตา ต่างมีชีวิตเพื่อเรียงร้อยถ้อยคำขับขาน หมู่คำตะโกน ที่กึกก้อง ...แต่ไร้ซึ่งเสียงสะท้อนร่ำร้อง ...ไร้ผู้รับฟัง จากหาย... ไปตามเศษแห่งอณูเวลา
เรื่องราว... แม้ว่าทุกสิ่ง มันไม่จริง เกลียด รัก ครอบครอง เหตุใดที่เหนี่ยวรั้ง เหตุใด... บุคคลล้วนมุ่งสัมผัสดวงดาว ทั้งที่เขาหรือเธอ ไม่รู้จักความหมายของมัน
จริงหรือ ที่เธอเป็นเธอ
จริงหรือ ที่ฉันเป็นฉัน
ทุกสิ่ง...
จริงหรือ
..........................
บทเพลงเริ่มออกก้าว เรารื่นรมย์ร่ำสุรา ร้องรำ ร่วมรำลึกเรื่องราวเคยผ่าน มีสหายข้างกาย คือเวตาล ราตรีนี้ไม่มีนิทรา
เสียงวิญญาณขับขาน หลุดพ้น เสียงฝูงชนร่ายรำ สั่นไหว จากนาทีนี้ไม่มีกฎเกณฑ์ อีกต่อไป ราตรีนี้ไม่มีนิทรา
ปลดปล่อยตัวเองให้หลุดจากความสับสน วางชีวิตวุ่นวน ไว้เบื้องหลัง นอนทอดกาย ได้ราตรี อิ่มเอมภวังค์ หันเบื้องหลังให้กาลเวลา
มาลิ้มรสหมู่ดาว สดใส ปล่อยหัวใจโบกบิน สู่เบื้องนภา ผู้อยู่ตรงนี้ไม่มีตัวตน ไม่มีที่มา
สู่ภาวะอนัตตา
ไขว่คว้า... เราทุกคนล้วนตามหา ที่พักพิง ที่ปล่อยใจ ให้ล่องลอย หลุดออกไป ให้ลืมเลือน ไร้เรื่องราว
ไขว่คว้า... เราทุกคนล้วนตามหา ที่พักพิง ที่ปล่อยใจ ที่ที่ทุกคน ไร้ความหมาย มีแค่ร่างวิญญาณ
ไร้ตัวตน ..................................................
ป.ล. หนังสือเล่มใหม่ "ใบไม้แดง" ออกกลางๆปีนะครับผม อย่าอ่านฟรีอย่างเดียวล่ะ 55
|
|
|
